Hunter, esrarı ilk kez denediğinde henüz 12 yaşındaydı.
Çocuklukta aldığı bu kararın, giderek daha ağır uyuşturucu kullanımının on bir yılına kapı açacağını hiç hayal etmemişti: metamfetamin, eroin, fentanil, kokain, ketamin. Her madde izini bıraktı. Cildi yaralarla kaplandı, binlerce dolar harcadıktan sonra banka hesabı boşaldı ve hayatı bir sonraki doza indirgendi. West Virginia’daki Parkersburg, birçok kişinin farkına bile varmadığı bu çöküşün sessiz sahnesiydi.
Asıl önemli olan, sonrasında yaşananlardı. Hunter bırakmaya karar verdi ve bu bir günlük bir dürtü değildi: adım adım, şimdi gururla sürdürdüğü yedi yıllık ayıklığı inşa etti. Fiziksel dönüşümü, 30 yaşına gelmeden önce her şeyini kaybetmenin eşiğinde olan bir kişinin tamamen yeniden inşa edilmesinin çok daha derin bir kanıtıdır.
