15 Ağustos 1975’te Vietnam’ın komünist rejimi Piskopos Francis Xavier Nguyễn Văn Thuận’u tutukladı. Yanına hiçbir şey almasına izin vermediler. Hapiste on üç yıl geçirecek, bunun dokuz yılı tamamen tecrit altında olacaktı.
Tutuklanmasının ertesi günü ailesine mektup yazmasına izin verdiler. Giysi, diş macunu ve başka bir şey, «biraz şarap», istedi; bunun, «midesi için ilaç olarak» kullanılacağını açıkladı. Ailesi gizli mesajı anladı ve içinde komünyon ekmekleri saklı, üzerinde ilaç yazan bir şişeyi ona ulaştırmayı başardı.
Bu yeterliydi. Elinin avucunda üç damla şarap ve bir damla su. Bu, on üç yıl boyunca onun kadehiydi. Penceresi ve tanığı olmayan hücresi, dünyanın en küçük katedrali oldu.
Bir yeniden eğitim kampına nakledildiğinde, geceleri Kutsal Ayin’i kutlamayı sürdürdü ve Komünyon’u diğer Katolik mahkûmlarla sessizce paylaştı. Yıllar sonra, artık bir kardinal olduğunda, bunu şöyle hatırlayacaktı: Bunlar hayatının en güzel Ayinleriydi.
21 Kasım 1988’de serbest bırakıldı. 2000 yılında Papa II. John Paul onu Vatikan’da vaaz vermeye davet etti. 2002’de Roma’da öldü. Kilise bugün onu aziz ilan etmeyi değerlendiriyor.
İmanını söndürmek için onu hapse kapattılar. O ise üç damla şarapla bütün bir hücreyi aydınlattı.
