Paul Bishop takma dişlerinden çoktan ümidi kesmişti.
Yıl 2011’di ve İngiliz turist, Benidorm’da arkadaşlarıyla içki içerek geçirdiği bir günün tadını çıkarıyordu. Birkaç bardak içkinin ardından elma şarabının son yudumu midesini bulandırdı; bir barın dışındaki çöp kutusuna kustu ve başka bir bara doğru yoluna devam etti. Arkadaşlarından biri o sırada dişlerinin eksik olduğunu fark etti. Dişlerini aradılar ama bulamadılar.
Tatilini dişsiz geçirmek zorunda kaldı, hatta bir arkadaşının 50. yaş günü partisinde dişsiz Elvis’i canlandırdı. Eve döndüğünde yeni bir takma diş setine yaklaşık 750 dolar harcadı ve konuyu bir daha hiç düşünmedi.
Ta ki 11 yıl sonra bu haftaya kadar: Üzerinde adı yazan küçük, mavi bir zarf İspanya’dan geldi. İçinde takma dişleri vardı; temiz ve kusursuz durumdaydılar. Adresini üç kez değiştirmişken onu nasıl bulmuşlardı? Yıllar önce gönüllü olarak DNA örneği vermişti ve DNA’sı bir veri tabanında saklanmıştı. İngiliz büyükelçiliğiyle iletişime geçtiler; elçilik de adresini buldu.
Bugün Stalybridge’deki bir işçi kulübünün yöneticisi olan 67 yaşındaki Paul, bu buluntuyu kulüpte sergilemeyi planlıyor. «Beni bulmak için bu kadar zahmete girdiklerine şaşırdım», dedi.