Ahad Saadi, annesinin ona ne zaman evleneceğini sormasından yorulmuştu.
Bu yüzden 2008’de bu İranlı sanatçı, ideal partnerini hayal etmeye karar verdi ve görüntüler oluşturmak için kumaşı yakma tekniği olan Azarnegari’yi kullanarak onu resmetti. Aklında kimse yoktu. Tamamen kendi uydurduğu bir yüzdü.
2009’un sonunda bu portreyi Tebriz’deki bir galeride sergiledi. Ziyaretçiler arasında başka bir sanatçı olan Parisa Karamnezhad da vardı ve tablonun karşısında donup kaldı: kıvırcık saçlar, gözler, yüz hatları, her şey ona benziyordu. Ahad da onu gördüğünde aynı şeyi hissetti, ancak Parisa o sırada bir ilişki içindeydi ve ikisi de kendi yollarına gitti.
Ahad onu Facebook’ta bulana kadar bir buçuk yıl geçti. Artık bekâr olan Parisa, onunla akşam yemeği yemeyi kabul etti. Aynı gece, birbirlerini daha yeni tanımışken Ahad evlenme teklif etti. Parisa o gece cevap vermedi, ama ertesi gün onu arayıp evet dedi.