Biyologlar vardığında geriye neredeyse hiçbir şey kalmamıştı.
Yalnızca gaga, birkaç dağınık tüy ve orada olmaması gereken tuhaf bir yığın vardı: bir zamanlar ak bir leyleğin içinde bulunan yaklaşık 150 plastik bant. Kuş bunları her zamanki yiyeceği olan solucanlar sanmış ve bedeni daha fazlasını kaldıramayana kadar onları birer birer yutmuştu.

Olay, İspanya’nın en iyi korunan sulak alanlarından biri olan Doñana Ulusal Parkı’nda meydana geldi ve bu münferit bir olay değil. Cádiz’deki La Tapa tuzlalalarında leylekler yılda 200 kilograma kadar plastik bırakıyor. Málaga’daki Fuente de Piedra Lagünü’nde bu miktar 400 kilograma çıkıyor. Bu kuşların yuvalarında 2.000 kilograma kadar atık birikebiliyor: yakındaki çöplüklerden gelen ve rezervin kalbine ulaşan poşetler, ipler ve ambalajlar.

UNESCO, Doñana’nın kötüleşmesi konusunda zaten uyarmıştı. Bu leylek, farkında olmadan, uyarının çok geç geldiğinin kanıtı oldu.
