Jennifer Lawrence annelikten, tebrik kartlarında anlatıldığı gibi söz etmedi.
«Doğum sonrası dönem gibisi yok. Son derece yalnızlaştırıcı. Kendini bir uzaylı gibi hissediyorsun», dedi oyuncu; hayatının en yalnız dönemlerinden birini hatırlıyordu. Bununla da kalmadı: yeni doğan bebeğine, o kusursuz yaratığa baktığın ve zihninin şöyle fısıldadığı o anı anlattı: «Ya senin için kötü biriysem?».
Bu, birçok annenin yargılanma korkusuyla kendine sakladığı bir şüphe. Rakamlar da bunu doğruluyor: Amerika Birleşik Devletleri’nde her sekiz kadından biri doğum sonrası depresyon belirtileri yaşadığını bildiriyor. Buna rağmen birçok kadına hiç tanı konmuyor ya da tedavi uygulanmıyor; oysa bu durum hem duygusal iyilik hâllerini hem de çocuklarıyla kurdukları bağı etkileyebilir.
Konuşmak her şeyi çözmez. Ama Jennifer gibi birinin hissettiklerini yüksek sesle dile getirdiğini duyan her anne, bilmesi gereken bir şeyi keşfeder: yalnız değil.