Bu kadar narin bir şeyin bu kadar sert bir yüzeyin arasından yolunu bulması imkânsız gibi görünür, ama doğa bir yolunu bulur.
Bitkiler kaldırımın arasından güç kullanarak çıkmaz. Yaptıkları daha zekicedir: Hava koşulları, aşınma ya da gelip geçen insanlar yüzünden zaten oluşmuş bir çatlak bulur ve oraya yerleşirler. Tam ihtiyaçları olan şeyler, biraz toprak ve nem, bu çatlakta birikir.
Oradan kökleri büyür, mevcut boşluklara doğru ilerleyip baskı uygular; su ve sıcaklık değişimleri de malzemeyi zayıflatır. Küçük bir açıklık, yavaş yavaş bir bitkinin yüzeye çıkmasına yetecek kadar genişleyebilir.
Bu, bir çiçeğin betondan daha güçlü olduğu anlamına gelmez. Bir çatlak bulduğu ve büyümekten hiç vazgeçmediği anlamına gelir.
Belki de önümüzdeki her şeyi yıkıp geçmemiz gerekmiyordur. Bazen ilerlemeye devam etmek için gereken tek şey, o küçük boşluğu bulmaktır.
Doğa betonun arasından yolunu bulabiliyorsa, sen de bulabilirsin. Kolay olduğu için değil; direnmek, uyum sağlamak ve büyümek var olan en doğal şey olduğu için.