Amar Bharati’nin sıradan bir hayatı vardı. 🏦
Yeni Delhi’de bir bankada çalışıyor, evli ve üç çocuk babasıydı. 1970 yılında her şeyi geride bırakıp kendini tamamen ruhaniyete adamaya karar verdi ve 1973’te bedenini sonsuza dek değiştirecek bir şey yaptı: Şiva’ya bağlılığının bir göstergesi ve dünya barışının simgesi olarak sağ kolunu kaldırdı ve onu bir daha asla indirmeyeceğine yemin etti.
İlk iki yıl tam bir ıstıraptı. Ağrı yüzünden geceleri dinlenemiyordu bile. Ancak bedeni sonunda mümkün olan en uç biçimde uyum sağladı: kolu hissizleşti, kasları köreldi ve eklemleri kalıcı olarak sertleşti.
Bugün, beş on yıldan uzun süre sonra bile hâlâ orada; kolu gökyüzünü gösteriyor. Kimileri için bu, inancın nihai kanıtı. Diğerleri içinse anlaşılması zor bir gizem. Hikâyesi, diğer çilekeşlere de aynı fedakârlığı tekrarlama konusunda ilham verdi.
