José Antonio Rodríguez Vega, İspanya’nın Santander kentinde yıllarca çifte bir hayat sürdü. Komşularına nazik ve çalışkan bir adam gibi görünmüş olabilir; ancak 1987 ile 1988 yılları arasında İspanyol suç tarihinin en tanınmış seri katillerinden biri oldu. 61 ile 93 yaşları arasındaki 16 kadına tecavüz etti ve onları öldürdü.
En rahatsız edici kısım tutuklanmasından sonra yaşandı. Rodríguez Vega hapishaneden, bu suçları işlemesinin ardında kendi annesiyle ilgili bir şey olduğunu iddia etti. «Bu, anneme karşı bir intikam oldu», diye yazmıştı bir mektubunda. Kendi açıklamasına göre ona karşı hem sevgi hem de nefret duyuyordu ve onu öldüremeyince bu kini başka kadınlardan çıkardı.
Suç işleme yöntemi de rahatsız ediciydi. İnşaat sektöründe çalıştığı için yalnız yaşayan yaşlı kadınları gözetliyor, onların günlük alışkanlıklarını inceliyor ve ardından çeşitli bahanelerle evlerine gidiyordu: teknisyen, denetçi ya da tamirat yapmayı teklif eden bir işçi kılığına girebiliyordu.
Her zaman ilk ziyaretinde saldırmıyordu. Soruşturmalara göre, saldırmadan önce kurbanlarının güvenini kazanmaya çalışıyordu. Ardından onları boğarak öldürüyordu; bazı vakalarda kadınların yaşı nedeniyle ölümleri başlangıçta doğal ölüm olarak değerlendirildi.
Polis evinde ayrıca kurbanlarından çaldığı eşyalar, aralarında mücevherlerin ve kupa olarak sakladığı diğer hatıra eşyalarının da bulunduğu şeyler buldu. 16 cinayet ve tecavüz suçlarından sonunda 440 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Ancak hikâye son bir kez daha dönüm noktasına geldi. 2002’de, Topas Cezaevi’nde cezasını çekerken iki mahkûm tarafından 113 kez bıçaklanarak öldürüldü. Onlardan biri, hâkim karşısında ifade verirken gerekçesini tek bir cümleyle özetledi: «Topluma bir iyilik yaptım».
Her şeyin kendi annesine duyduğu nefretle başladığını iddia eden adam, 16 cinayetin sorumlusu olduktan sonra hapishanede öldü.