Her şey değiştiğinde 24 yaşındaydı ve imzaladığı bir sözleşme vardı.
Dakota Johnson, Amy Poehler’ın Good Hang adlı podcast’inde bunu hatırladı: Grinin Elli Tonu’nda «hukuken kapana kısılmış» hissettiğini söyledi. Başka bir oyuncuyla çalışmayı ve başkasının yazdığı bir senaryoda rol almayı kabul etmişti, ancak proje bambaşka bir şeye dönüştü. Farkına vardığında ise sözleşmeyle çoktan bağlanmıştı.
Üstelik en zor kısım da vardı: mahrem sahneler. O zamanlar sınırları belirlemeye ve oyuncuların kendilerini güvende hissetmelerine yardımcı olacak yakınlık koordinatörleri yoktu. «Her şeyi kendi başınıza, herkesin önünde ve o anda çözmeniz bekleniyordu. Bu çok zorlayıcı», dedi.
Yine de bugün, cesur davranmış olmaktan gurur duyuyor. Oyuncuların sınırları hakkındaki konuşmanın ne kadar değiştiğini… ve kimsenin sorgulamadığı bu şekilde çalışan ne kadar çok yapım olduğunu gösteren bir itiraf mı? 🎬
