Kate bunu herhangi bir kan testinden önce fark etti.
Kıyafetlerini ve çarşaflarını ne kadar sık yıkarsa yıkasın, tuhaf bir koku gitmiyordu: akşamdan kalmalık hissiyle ıslak odun ve bir tutam tarçın karışımını andıran bir şey. Bunu doktoruna neredeyse sadece bir önsezi olarak anlattı ve testler non-Hodgkin lenfomasını doğruladı. Tedavinin ardından hem kanser hem de koku ortadan kayboldu; aylar sonra ikisi de geri döndü — bu kez tiroid kanseri nedeniyle.
Teşhisten önce hastalığı kokladığını iddia eden tek kişi o değil: diğerleri ekşi maya gibi tatlı, mayalanmış bir aroma tarif ediyor. Bilim, insan koku duyusunun kanseri tespit edip edemeyeceğini hâlâ tartışıyor, ancak kanser hücrelerinin vücut kokusunu değiştiren uçucu organik bileşikler saldığını ve eğitimli köpeklerin bunları 98% doğrulukla tespit edebildiğini doğruluyor. Kate, bir bloodhound gibi koku alabildiğine inanıyor. Belki de o kadar da yanılmıyordur.
