3 Nisan 2002’de Marita Verón, doktora gitmek için Arjantin’deki evinden çıktı. Bir daha geri dönmedi.
Bir tanık, birkaç adamın onu kırmızı bir arabaya bindirdiğini söyledi. Polis başka hiçbir iz bulamadı.
Annesi Susana Trimarco 47 yaşındaydı ve soruşturma deneyimi yoktu. Ama kendi başına sorular sormaya başladı. Kimsenin bakmak istemediği yerlere gitti: kendini fahişe kılığına soktu ve genelevlere bizzat girdi.
Orada, loş ışıkların ve kapalı kapıların arasında başka kızlarını buldu. Birilerinin kapatıp kilitlediği ve kimsenin aramadığı genç kadınları. Onları orada bırakmadı.
Onun arayışı sayesinde fuhuşa zorlanan 129 genç kadın kurtarıldı. İlk yıllardaki sayı buydu; bugün kurduğu vakıf binlerce kişiden söz ediyor.
2007’de mağdurlara ve ailelerine destek olmak için María de los Ángeles Vakfı’nı kurdu. Onun davası, Arjantin’in insan ticaretinin haritasını çıkarmasına yardımcı oldu.
Adalet daha yavaş işledi. 2012’de Marita’yı kaçırmakla suçlanan 13 kişi beraat etti. 2013’te başka bir mahkeme bu kararı bozdu ve onları mahkûm etti.
“Onu terk edemem. Onu aramayı bırakırsam, kimse onu umursamayacak.”
Aradan 24 yıldan fazla zaman geçti. Marita hâlâ kayıp.
Susana bir kızını aramaya çıktı ve yüzlerce kişi için kapıyı açtı.
