S. Petchiammal, kocası öldüğünde 20 yaşındaydı. Düğünden on beş gün sonra. Ve hamileydi.
Güney Hindistan’da, erkeği olmayan bir kadının kolay hedef olduğu bir köyde, yalnızdı.
İnşaatlarda, otellerde ve çay tezgâhlarında çalıştı. Ve gittiği her yerde taciz ve aşağılanmaya maruz kaldı.
Sonra o köyde kimsenin hayal edemeyeceği bir karar verdi.
Tiruchendur’a giden ilk otobüse bindi, saçını kazıttı, sarisini dhotiyle değiştirdi ve bir erkeğin kimliğine büründü: Muthu.
Zamanla Muthu onun resmî kimliği oldu: kimlik kartında, seçmen kimliğinde ve banka hesabında yer aldı.
Boyacı, çaycı ve parotta aşçısı olarak çalıştı. Kızına güvenli bir yaşam sunmak için her kuruşu biriktirdi.
Otuz altı yıl. Kimse bilmeden.
Kızı Shanmugasundari, onun gerçekte kim olduğunu bilmeden on yıldan fazla yaşadı. Gerçeği öğrendiğinde şöyle dedi: «Onu anladım, çünkü ikimizi de bu şekilde güvende tuttu.»
Petchiammal, hayatının sonuna kadar Muthu olarak yaşamaya devam etmek istediğini söyledi.
Saklanmak için değil. Ama çünkü o isim, verebileceği her şeyi taşıyordu.