Catalina Pizarro, kızının hayatta kalamayacağı söylendiğinde 12 haftalık hamileydi.
O günden itibaren her hafta bir bekleyiş dönemine dönüştü. Fetüsün yaşayamayacak olması gerekçesiyle, Şili’nin üç neden yasası kapsamında gebeliğin sonlandırılmasına erişim talebinde bulundu; ancak kızının durumu, işlemin onaylanmasında kullanılan düzenlemelerde yer almadığı için talebi reddedildi. Böylece, nasıl sonuçlanacağını bilerek iki ay boyunca gebeliğini sürdürdü. Bu dönemi, sonucunu zaten bildiği bir şeyi beklemenin ıstırabıyla geçen yıkıcı bir deneyim olarak anlatıyor.
Davası mahkemeye taşındı ve Şili’de emsal niteliğinde bir kararla sonuçlandı. Kararda, yasal gebelik sonlandırma hizmetine erişim hakkının ihlal edildiği kabul edildi ve 100.275.000 Şili pesosu, yani yaklaşık US$101.600 tazminat ödenmesine hükmedildi. Bu karar bir kez daha zor bir soruyu gündeme getiriyor: Bir hak yasalarla güvence altına alınmış olsa da sistemdeki engeller insanların bu haktan zamanında yararlanmasını önlediğinde ne olur?