Pablo Acuña’nın ne kolları ne de bacakları vardı, ama baba olmaktan hiç vazgeçmedi.
Paraguay’da bu şekilde doğdu ve onlarca yıldır küçük bir tahta araba üzerinde hareket ediyor. Partneri onu terk ettiğinde küçük kızı henüz dört aylıktı, büyük kızıysa üç yaşındaydı. Onları annesi Ignacia del Valle ile birlikte büyüttü.
Burnuyla cep telefonunu ve televizyon kumandasını kullanmayı öğrendi. Hiç okula gidememiş olsa da kızları onun mizah anlayışını ve öğütlerindeki bilgeliği hatırlıyor.
Ignacia yaşı nedeniyle artık ona bakamayınca küçük kızı Élida bir karar verdi: Ona gündelik işlerinde yardımcı olmak için Arjantin’den ayrılıp Paraguay’a döndü. «O benim arkadaşım, sırdaşım ve dünyanın en iyi babası», diye açıkladı.
Hikâye binlerce kişiye ulaştı ve bir dayanışma dalgası, ihtiyaçlarına uygun kendi evlerine kavuşmalarını sağladı. Ignacia 97 yaşında hayatını kaybetti; Pablo ise dışarı çıkabilmek, yeni yerler keşfetmek ve arkadaşlarını ziyaret edebilmek için şimdiden bir aracın hayalini kuruyor.
