Poppie Platt, The Telegraph’ta çarpıcı bir başlıkla bir köşe yazısı kaleme aldı: Sydney Sweeney «kadın dayanışmasından yana biri değil». Platt’ın savı, oyuncunun ticari tercihleri ve diğer kadınlarla yeterince yakın bir ilişki sergileyememesi nedeniyle kadın izleyicilerin sevgisini kaybettiğiydi.
Tepki gecikmedi, ancak Platt’ın beklediği tepki bu değildi. Feminizm ve dayanışma üzerine bir tartışma yaşanması yerine, çok sayıda kullanıcı konuşmayı ona yöneltti. Yazdıklarını neden yazdığını açıklıyormuş gibi, fiziksel görünümü, kilosu ve çekiciliği hakkında yorum yapmaya başladılar. Platt’ın yazısının ardında kıskançlığın olduğunu kimse doğrulayamaz; bu, sosyal medyada yalnızca bir spekülasyon olarak kaldı, ancak sonuç her zamankiyle aynıydı: Bir kadını eleştiren kadın, sonunda bedeni nedeniyle saldırıya uğrayan kadın oldu.
Bu olay, kimsenin tam olarak yanıtlamak istemediği rahatsız edici bir soruyu gündeme getirdi: İnsanlar birini görünüşüne göre yargılarken kadın dayanışmasından söz edebilir mi? Meşru eleştiri nerede sona eriyor ve insanların mücadele ettiğini iddia ettiği şey tam olarak nerede başlıyor?
