Kurtarıcılarının Nucita adını verdiği yavru, ayakta bile duramıyor, yürümekten söz etmeye bile gerek yoktu. Komşuları onu küçük erkek kardeşiyle birlikte sokakta buldu; aynı anneden olup olmadıklarını bilmiyorlardı, yalnızca ikisinin de birlikte terk edildiğini biliyorlardı.
Veterinerler ötanazi önerdi; vakasında başka bir çıkış yolu yok gibiydi, ama Zadrigman farklı düşünüyordu.
Nucita’ya ehrlichiosis teşhisi kondu. Bu, mücadele etmesi çok zor olan nadir bir hastalıktı ve tekerlekli sandalye olmadan asla yürüyemeyeceği, hatta yürümeyi başarabilmesinin bile mümkün olmayacağı anlamına geliyordu.
Herkesi şaşırtan bir şekilde, terapi, ilaçlar ve sevgi işe yaradı: Nucita azar azar yürümeyi başardı ve sonunda koşabildi.
Kurtarılmasının üzerinden henüz 1 yıl bile geçmemişken Nucita, artık bahçede kardeşiyle birlikte koşturabiliyor ve sahip olacağını hiç hayal etmediği hayatın tadını çıkarabiliyor. Birlikte sahiplendirilmeleri bekleniyor ve şu ana kadar bu dileği gerçeğe dönüştürmek isteyen birçok kişi çıktı.