Nilofar Ayoubi, henüz 4 yaşındayken bir yabancı tarafından sokakta peçe takmadığı için vuruldu. Bundan sonra babası uç bir karar aldı: saçlarını kesti ve annesine onu bir erkek çocuk gibi giydirmesini söyledi. Bu bir oyun ya da şaka değildi; ilk Taliban rejimi altında onun daha özgürce dolaşabilmesi için bulduğu tek yol buydu.
O andan itibaren Nilofar, dünyanın geri kalanı tarafından bir erkek çocuk olarak görülmeye başlandı. Afganistan’da bu uygulamanın bir adı bile var: bacha posh, yani kabaca «erkek gibi giydirilmiş» demek. Bazı aileler, kızlarının sırf kadın olarak doğdukları için kendilerinden sıkça esirgenen özgürlüklere erişebilmesi için buna başvuruyor.
Yaklaşık on yıl boyunca böyle yaşadı. Babasına pazara giderken eşlik edebiliyor, sokakta oynayabiliyor, bisiklete binebiliyor ve judo ile karate gibi sporlar yapabiliyordu. Bu sırada kız kardeşleri çok daha kısıtlayıcı kurallara uymak zorundaydı. Nilofar için farkı görmezden gelmek imkânsızdı: dünyanın ona farklı davranması için kıyafet değiştirmesi yeterliydi.
Ama bu durum sonsuza kadar süremezdi. Ergenlik gelip adet görmeye başlayınca, yeniden bir kadın olarak görünmek zorunda kaldı. Bir günden diğerine, çocukluğunun büyük bölümünde normal saydığı özgürlükleri kaybetti; bu deneyimi daha sonra son derece zor olarak anlatacaktı.
Yıllar içinde iş kadını olarak kendi yolunu açmayı başardı ve diğer Afgan kadınları için iş fırsatları yarattı. Ancak Taliban 2021’de yeniden iktidara döndükten sonra, güvenlik nedenleriyle ülkeden ayrılmak zorunda kaldı. Bugün Polonya’da yaşıyor ve hayatının o dönemini sık sık düşünüyor. Erkek çocuk olarak büyümüş olmanın aynı anda hem bir nimet hem de bir lanet olduğunu söylüyor: bu ona eşitsizlikleri içeriden gösterdi, ama aynı zamanda bugün olduğu kadın olma gücünü de verdi.