HIRVATİSTAN’DA BİR DAĞDA YANMIŞ BİR EV VAR. KİMSE İÇERİ GİREMİYOR: TOPRAK MAYINLARLA DOLU.
Kapıda, zincirle kilitlenmiş halde, küçük bir bayrak dalgalanıyor. Birisi üzerine iki kelime yazmış: «Teşekkürler» ve «Kaptanımız».
O harabeye dönmüş ev, Luka Modrić’in ilk eviydi
Orada, çocukken, bir baba gibi sevdiği büyükbabasıyla birlikte keçilere bakardı. Ta ki 1991 Aralık ayında bir sabah savaş gelene kadar. Silahlı bir grup yaşlı çobanı dağlarda buldu ve onu infaz etti. Luka altı yaşındaydı. Evi ateşe verildi ve ailesi sonsuza dek kaçmak zorunda kaldı.
Yedi yıl boyunca mülteciler için bir otelde yaşadılar. Şehre bombalar düşerken, zayıf, sessiz bir çocuk otoparkta topa vuruyor ve sirenler çaldığında masaların altına saklanıyordu. Okulda, kendisini etkileyen bir şey hakkında yazması istendi. O da büyükbabasının ölümü hakkında yazdı.
Ona binlerce kez fazla küçük, fazla zayıf olduğu söylendi. Boyu yüzünden reddedildi. Ama enkazın ve korkunun ortasında, hiçbir şeyden başlayarak yola çıkan o çocuk, dünyanın zirvesine ulaştı.
İlk maaşıyla kendine lüks bir şey almadı: anne babasına bir ev aldı. Yeniden bir yuva.
İşte bu yüzden, o yanmış kapının üzerine birisi «Teşekkürler» yazdı. Çünkü o evin küllerinden bir efsane doğdu. 🕯️