İstismar başladığında Lydia Gouardo dokuz yaşındaydı. Seine-et-Marne’daki Coulommes’ta yaşıyordu; Raymond Gouardo, onun üvey erkek kardeşi olmasına rağmen Lydia’yı kızı olarak büyüttü.
1971’den 1999’a kadar kapalı tutuldu, şiddete ve yoksunluğa maruz kaldı; ondan altı çocuğu oldu. Komşular vardı, artık gitmediği bir okul ve onu kurtarmadan gelip giden sosyal hizmetler vardı. Üvey annesi Lucienne Ulpat da orada yaşıyordu. Lydia, Raymond’un ölümünden sonra 37 yaşında kurtuldu; bu yüzden Raymond yargılanmadı.
Daha sonra Ulpat’ı ihbar etti. Lucienne Ulpat, bir suçu ihbar etmemekten ve Lydia’nın çocuklarından birine cinsel saldırıda bulunmaktan mahkûm edildi. Hikâyesini kitaplarda ve televizyonda anlattı; çevresindekilerin olanları bildiğini ısrarla dile getirdi.
