Gabriel Batistuta, Maradona’yla birlikte oynadı, Messi’nin büyümesini izledi ve ikisini de tanıyor. Şimdi 57 yaşında olan Batistuta, eski İngiliz savunma oyuncusu Rio Ferdinand’la oturup birçok kişinin düşündüğü ama çok az kişinin yüksek sesle söylediği şeyi söylemeye cesaret etti.
“Maradona ve Messi farklı”, diye başladı. Ardından rakamları ortaya koydu: «Messi 1000 gol attı, Maradona ise çok daha az». Bunlar onun aklından çıkardığı tahmini rakamlardı, resmî veriler değil.
Ancak bu tartışma varlığını sürdürüyor. Çünkü Batistuta gollerden söz etmekle kalmadı.
“Maradona en iyisiydi ve hâlâ da öyle”, dedi. «Futbol oynayabiliyordu, hakemle ve rakiplerle başa çıkabiliyordu, inanılmaz şeyler yapabiliyordu.» Ardından her yerde paylaşılan o sözler geldi: Messi de bunları yapabilir, «ama aynı karizmaya sahip olduğunu düşünmüyorum».
Bu bir saldırı değildi. Batistuta, Messi’nin kariyerini övdü ve onu olduğu gibi tanımladı: «sessiz sakin bir çocuk». Maradona ise «öyle» değildi. Biri sessiz kalır ve maçı kazanmış olarak eve giderdi. Diğeri her sahayı bir sahneye dönüştürürdü.
Karşılaştırmanın özü de bu. Messi, gol sayısına eklemeyi sürdüren, asla hayal kırıklığına uğratmayan, futboluyla millî takımı sırtlayan kişi. Diego ise tüm stadyuma imkânsız olana inanma duygusunu yaşatan kişiydi.
Üstelik bu sözler, aynı konuşmada Maradona’nın «bir köpek gibi yalnız öldüğünü» itiraf eden ve ona destek olanlardan biri olmadığı için kendini suçladığını söyleyen aynı kişiden geldi. Onu gerçekten seven birinden.
Mesele kimin daha çok kazandığı değil. Mesele, dünyayı kimin kendine âşık ettiği.