Marco Antonio Muñiz, kelimelerine takılmadan bir cümleyi bitiremezdi. New York, East Harlem’de, gitarist babası Felipe, ev hanımı annesi Guillermina ve 7 kardeşiyle birlikte küçük bir dairede büyüdü; paranın hiçbir zaman yeterli olmadığı ve kekemeliğinin onu kendi kelimelerinden bile izole ettiği bir mahallede.
Sonra her şeyi değiştirecek bir şey keşfetti: şarkı söylediğinde kekemelik kayboluyordu. Evindeki mutfak masası onun ilk sahnesiydi.
Ayrıca aşırı zayıflığı ve fiziksel görünümü konusunda kendini güvensiz hissederek büyüdü; sonraki röportajlarında kendisini hiçbir zaman bir «yakışıklı» olarak görmediğini ve babasının ona görünüşü yerine kişiliğini ve sesini geliştirmeye odaklanmasını tavsiye ettiğini itiraf etti.
Ardından Menudo ve The Latin Rascals için geri vokaller, New York kulüplerinde şarkı söylediği geceler ve yapımcı Little Louie Vega ile 1992’de onu bizzat Tito Puente’nin konserinde ön sanatçı olmaya götüren bir buluşma geldi.
Bugün tarihin en çok satan salsa sanatçısı olarak tanınıyor. Kelimelerine takılmadan konuşamayan çocuk, sonunda sesini onu kurtaran enstrümana dönüştürdü.