Maricarmen Abascal, onu evinden sedyeyle çıkardıklarında 87 yaşındaydı.
23 Eylül’dü ve Madrid’in Retiro semtindeki Calle Alcalde Sainz de Baranda’da bulunan daire, 1956’dan beri bildiği tek evdi. Babası eski kira kontrollü kira sözleşmesini imzalamıştı ve Maricarmen de sözleşmeyi devralmıştı. Yetmiş yıl sonra, düzinelerce aktivistin tahliyeyi durdurmaya çalışmasına rağmen tahliye kararı uygulandı. Resmen tanınmış 50% engelliliği vardı ve Samur sağlık görevlileri onu hastaneye götürdü.
Heraldo de León’a göre bir şirket, kadın hâlâ orada yaşadığı için binayı altı yıl önce özellikle düşük bir fiyata satın almıştı. Daha sonra kirayı ayda yaklaşık 1.600 avroya çıkarmayı teklif etti; oysa Maricarmen’in emekli maaşı 1.400’dü. Tablolar, porselenler ve aile fotoğrafları dairede kaldı.
Onun vakası ülke genelinde onlarca meydanda protestolara yol açtı. Telemadrid’in haberine göre, taburcu olduktan sonra eve dönme teklifini kabul etmişti. Hastanede yaklaşık on beş gün geçirdikten sonra 7 Ekim’de Hospital Gregorio Marañón’da hayatını kaybetti.
