Günümüzde bikini fotoğraflarına bakıyorsunuz ve neredeyse her şey, vücutta tek bir iz, tek bir kıvrım, kusursuz pozun dışına taşan hiçbir şey olmasın diye tasarlanmış gibi görünüyor. Belin belli bir şekilde görünmesi gerekiyor, ciltte neredeyse hiç doku olmamalı ve hatta duruş biçimi bile en küçük ayrıntıyı gizlemek için hesaplanmış gibi duruyor.
İşte bu yüzden Marilyn Monroe’nun bu görüntüsü çok farklı hissettiriyor. Bikini içinde, güzel, gerçek kıvrımlara sahip ve bundan dolayı rahatsız görünmüyor. Daha küçük görünmek için zorlanmış bir poz da yok, bedenini saklamaya yönelik bariz bir niyet de. O sadece orada; kendinden emin, feminen ve bu kadar açıklamaya ihtiyaç duymayan bir güzelliğe sahip.
Fotoğraf, Marilyn Monroe’nun sarı bir bikiniyle poz verdiği 1951 yılında Anthony Beauchamp tarafından çekildi. O zamanlar, bedeni neredeyse plastik gibi görünene kadar her şeyi düzenleme takıntısı henüz yoktu. Marilyn Monroe’nun belirgin karın kasları ya da bugün sık sık talep edilen, milimetrik biçimde şekillendirilmiş o figürü yoktu; ama onda varlık, özgüven ve taklit edilmesi zor doğal bir güzellik vardı.
Rahat görünüyor; bedenini sahiplenmiş, küçük kıvrımlarıyla, yumuşaklığıyla ve saklanmaya dair sıfır niyetle. Onu bu kadar çekici kılan şeyin bir parçası da buydu. Seksi görünmek için izin istiyor ya da kendisinin kusursuz bir versiyonuna uymaya çalışıyor gibi görünmüyordu.
Marilyn Monroe tam da o gerçek bedeniyle, doğal kıvrımlarıyla ve filtresiz haliyle dünyanın en seksi ve en çok hatırlanan kadınlarından biri olarak görülmeye başlandı. Ve belki de bu fotoğrafın bunca yıl sonra hâlâ etkili olmasının nedeni bu: çünkü bize şehvetin her zaman kusursuz görünmekle ilgili olmadığını, bazen kendi alanını rahatça kaplayabilmekle ilgili olduğunu hatırlatıyor.