Helen Mirren 30 yaşındaydı ve 1975’te BBC’de Michael Parkinson’ın karşısına oturduğunda ilk kez bir sohbet programına çıkıyordu. Royal Shakespeare Company’de Lady Macbeth olarak üstleneceği rol hakkında konuşmaya gelmişti. Yıllar sonra dehşete kapıldığını itiraf etti.
Takdim pek yardımcı olmadı. Parkinson, fiziğine oyunculuğu kadar yer ayıran eleştirmenlerin yorumlarını okudu ve ona şirketin «seks kraliçesi» dedi. Ardından, az önce okuduklarının onu rahatsız mı ettiğini, gururunu mu okşadığını, yoksa öfkelendirip öfkelendirmediğini sordu. Her birine «hayır» diye yanıt verdi. Fiziksel özelliklerinin kariyerine zarar verip vermediğini sorduğunda, bunun mutlaka doğru olduğunu düşünmediğini ve izleyicilerin göğüslerine takıntılı olması durumunda bunun korkunç bir performans olacağını söyledi.
Klip, #MeToo döneminin zirvesinde, 2016’da YouTube’da yeniden dolaşıma girdi; izleyiciler sunucuyu eleştirirken Mirren’i takdir etti. Şimdi Radio Times’a verdiği bir röportajda beklenmedik bir bakış açısı sunuyor: Parkinson için üzülmediğini, ama bir bakıma üzüldüğünü söyledi; çünkü birçok açıdan haklıydı. Fiziksel özelliklerinin, klasik bir oyuncu olarak ciddiye alınmasını zorlaştırdığını itiraf etti. Bu cinsiyetçi bir soru muydu, yoksa rahatsız edici bir gerçek mi?
