Victor Noir, Napoleon III’ün bir kuzeni onu vurup öldürdüğünde henüz 21 yaşındaydı.
Yıl 1870’ti, gazeteciydi ve ölümü Paris’i ayağa kaldırarak onu devrimin şehidine dönüştürdü. Bu yüzden heykeltıraş Jules Dalou, onu buldukları haliyle, yerde yatarken gösteren bronz bir heykel yaptı: şapkası düşmüş, dudakları hafifçe aralanmış, bedeni hâlâ darbenin izini taşıyordu. Kimse bu gerçekçiliğin, bilinen hiçbir nedeni olmaksızın, kasıklarında belirgin bir kabarıklığı da içereceğini hayal etmemişti.
Yıllar içinde devrimle hiçbir ilgisi olmayan bir efsane ortaya çıktı: o bölgeye dokunmak doğurganlık sağlıyor. Bugün dünyanın dört bir yanından kadınlar, çocuk sahibi olmak istiyorlarsa onun kasıklarını ovuşturmak, dudaklarını öpmek ve sağ ayağına; ikiz çocuk hayal ediyorlarsa sol ayağına dokunmak için Paris’teki Père-Lachaise Mezarlığı’na gidiyor. Bronz tam da orada cilalı ve parlak, heykelin geri kalanı ise zamanın etkisiyle yeşil kalıyor.
Her yıl 3 milyondan fazla kişi mezarlığı ziyaret ediyor. Birçoğu Victor Noir’in hayattayken kim olduğunu hiç bilmiyordu — ama heykelinin tam olarak hangi kısmına dokunacaklarını biliyorlar.
