Kelly Fidoe-White, idrarının farklı koktuğunu fark ettiğinde henüz sadece 6 yaşındaydı.
O zaman bunun anlamını bilmiyordu, ancak bu küçük ayrıntı; rahatsız edici bakışlarla, arkasından yapılan yorumlarla ve kendisinin görünmez bir hapishane olarak tanımladığı yalnızlıkla şekillenen bir hayatın başlangıcı olacaktı. Manchester’daki Oldham’da bu 45 yaşındaki radyoloji teknisyeni, kötü koktuğunu, daha sık banyo yapması gerektiğini ve kendisinde bir şeylerin kirli olduğunu duyarak büyüdü. Günde dört kez banyo yaptı. Her vardiyada üniformasını iki kez değiştirdi. Hiçbir şey işe yaramadı.
Ancak 2015 yılında, dünyada yalnızca 100 belgelenmiş vakası bulunan trimetilaminürisi olduğunu öğrendi. Vücudu belirli bir maddeyi işleyemiyordu ve hiçbir miktarda sabun bunu değiştiremezdi. Bugün, yıllarca süren terapi ve beslenmesinde yaptığı düzenlemelerin ardından Kelly’nin neredeyse hiç belirtisi yok — ve hikâyesini, başka hiç kimsenin bu sessizliği tek başına taşımak zorunda kalmaması için kullanıyor.
