Yüzyıllar boyunca Orta Çağ tüccarları, narvalın dişini sanki büyülü bir tekboynuzlunun boynuzuymuş gibi sattı. Şimdi ortaya çıkarılan gerçeklik ise daha da tuhaf.
O sarmal diş ne bir silah ne de bir süstür: milyonlarca sinir ucuyla kaplı bir diştir. Evrimsel biyolog Scott Travers’ın aktardığı araştırmacılar, diş özünde aktif nöronal belirteçler buldu ve şaşırtıcı bir şeyi doğruladı: narvallar farklı tuzluluk oranlarına sahip suya maruz bırakıldığında kalp atış hızları değişti. Hayvan, okyanusu kelimenin tam anlamıyla kendi dişi aracılığıyla algılıyor.
İnsan dişlerini koruyan mine tabakasının aksine, narvalınki tamamen açığa çıkmış dentindir; bu da ona sıcaklığı, su kimyasını ve hatta Arktik buzunu onunla çarpışmadan önce tespit etmek için olağanüstü bir hassasiyet verir. Ve dahası da var: başka bir araştırma doğrultusu, aynı dişin erkekler arasında eşeysel seçilimde de rol oynadığını öne sürüyor.
