Nayarit Colmenares betonun altında ne kadar zaman geçirdiğini bilmiyordu. Sonradan hesapladığına göre iki gün boyunca hiçbir şey görmeden, toz ve gaz soluyarak, La Guaira’nın Caraballeda kentindeki Palmar Este 1 binasının enkazından sızan suyu dinleyerek kaldı. Etrafındaki boşluğu hissetmek için her elini uzattığında keskin bir şey cildini kesiyordu.
Aşağıda, betonla dökülmüş boyanın arasında, kocası Henry’nin cesedini buldu. Venezuela’nın kuzeyini sarsan 7.2 ve 7.5 büyüklüğündeki depremler, o hâlâ mahsur kalmış ve onun artık solumadığı havayı soluyorken Henry’yi alıp götürmüştü.
Onu hayatta kurtardılar. Ancak sağ elindeki yara enfeksiyon kaptı ve Caracas’taki doktorlar ona tek bir seçenek sundu: Enfeksiyon kan dolaşımına ulaşmadan önce elini kesmek.
Bugün bir mimar ve illüstratör olan Nayarit, artık sahip olmadığı parmaklarında çarpıntılar ve elektrik çarpmaları hissediyor; kız kardeşi biyonik bir protez için 100,000 avro toplamaya çalışırken sol eliyle imza atma ve resim yapma pratiği yapıyor. «Kocamı kaybetmek, elimi kaybetmekten daha çok canımı yakıyor», dedi.
