Nepal’in Rasuwa bölgesinde çamur neredeyse her şeyi yutmuştu.
Ağustos 2026’daki seller binden fazla kişinin ölümüne ve binlerce kişinin kaybolmasına yol açarken Nepal ordusu, herhangi bir yaşam belirtisi bulabilmek için enkazı arıyordu. Bu manzaranın ortasında bir asker, mahsur kalmış, zayıf ama nefes alan bir çocuk buldu.
Onu yalnızca alıp götürmedi. Yanına oturdu, kendi elleriyle besledi ve onu götürmeden önce gücünü toplamasını bekledi. Binlerce ölüsünü sayan bir ülkenin ortasında yaşanan bu an, basit bir şeyi hatırlattı: En kötü felakette bile insan, sırf bir başkasına özen göstermek için bir dakika daha kalmayı seçebilir.