Sandra Dajnowski anne olmaya karar verdi ve bir partneri olmadan Nicolás’ı evlat edindi. 2011’de, retina dekolmanı ve on işlem geçirmesinin ardından görme yetisini kaybetti; oğlu henüz reşit değildi.
Bağımsızlığını yeniden kazanmak için gündelik işleri baştan öğrenmesi ve rehabilitasyon görmesi gerekti. İş ortağının ve başkalarının desteğiyle mimar olarak işine geri döndü ve binalar tasarladı. Bu süreçte, Nicolás’ın ona bakıcılık yapmak zorunda kalmadan çocukluğunu yaşayabilmesini de sağladı.
Sandra, erişilebilirlik ve kapsayıcılıkla ilgili girişimler aracılığıyla deneyimini paylaştı. Körlük, hareket etme ve çalışma biçimini değiştirdi ama onu mesleğini bırakmaya zorlamadı: yeniden mekânlar tasarlayana dek kendi yolunu yeniden kurdu.
