Kaktovik, Alaska’da, herkes Şişman Albert’i tanır. Neredeyse 680 kilo ağırlığında bir erkek kutup ayısıdır, tür ortalamasının çok üzerindedir ve o kadar yavaş yürür ki her adımı Olimpiyat düzeyinde bir çaba gerektiriyormuş gibi görünür.
Sırrı hiç de gizemli değil: yerel avcılar balina yağını ve etini köyden birkaç kilometre uzağa bırakma eğiliminde ve Şişman Albert, bu bedava ziyafetin buzun üzerinde fokları kovalamaktan çok daha zahmetsiz olduğunu keşfetti. Böylece diğer kutup ayıları eriyen Arktik buzları yüzünden zayıflarken, o gereğinden fazla kımıldamadan kral gibi yaşamanın bir yolunu buldu.
Şimdiye kadar kayıtlara geçmiş en ağır kutup ayısı değil —bu unvan 1960’ta avlanan ve 1.000 kiloya ulaşan bir örneğe ait—, ancak fotoğrafçı Edward Boudreau onu fotoğrafladığından beri Şişman Albert, Arktik’in farkında olmadan ünlüsü haline geldi. Yürüyen bir ironi: iklim krizinin ortasında, fazla yiyerek sorunu çözmeye karar veren bir ayı var.