Onu tek bir an bile bırakmadı.
Namibya’nın Damaraland Çölü’nde bir anne fil, ölü doğan yavrusunun bedenini hortumunda taşıyarak amansız sıcak altında günlerce yürüdü. Hâlâ nefes aldığına dair bir işaret arıyormuşçasına ona nazikçe dokundu ve tekrar tekrar kokladı. Böyle bir işaret yoktu, ama bir veda da yoktu.
Sahneyi belgeleyen araştırmacılar, fillerin karmaşık yas ritüellerine sahip olduğunu açıklıyor: Ölülerinin etrafını sarar, hortumlarıyla onlara dokunur ve kaybı kabullenmeden önce bazen günlerce bedenin yanında kalırlar. Bu anne, ne sürüde ne de etrafını çevreleyen kurak manzarada teselli buldu; teselliyi yalnızca yavrusunu sonuna kadar terk etmemekte buldu.
Ölümü, bir zamanlar yaşamı okşadığı hortumuyla taşıyor.