Don Raúl, sıradan bir öğleden sonra taco tezgâhını açmaya geldiğinde hiç beklemediği bir şey buldu.
Bir yavru kedi bir direğe bağlanmıştı; ip boynunu sıkıyor, yanında ise «bedava» yazan, üzerine yirmi pesoluk bir banknot yapıştırılmış bir karton parçası duruyordu. Sanki o para, onu elden çıkarmaya karar veren kişinin suçluluğunu yıkayıp temizleyebilirmiş gibi.
Hiç düşünmeden onu çözdü. Korkuyla kaçmak yerine, küçük hayvan sanki gerçekten iyi kalpli insanı hemen tanımış gibi ayaklarından ayrılmadı. Aynı gece onu tezgâha götürdü, önüne ince ince doğranmış biftek koydu ve günlerdir ağzına tek lokma koymamış gibi çaresizce yemesini izledi.
O günden sonra bir daha hiç ayrılmadı. Don Raúl ona «Yirmi» adını verdi; bu ad, birinin onu terk etmenin bedeli olarak ödemeye çalıştığı banknotu hatırlatıyordu. Bugün müşteriler siparişlerini vermeden önce onu soruyor ve o banknot hâlâ Don Raúl’un cüzdanında saklanıyor—para için değil, masum bir canın gerçek bir yuva bulduğu günü hatırlamak için.