Bryan Reisberg, Missy’yi New York’u keşfetmesi için dışarı çıkarmaya karar verdiğinde, Missy Bideawee barınağında bir aydır kalıyordu. Barınaktaki diğer köpekleri de yaptığı gibi onu sırt çantasında taşıdı; böylece dışarı çıkıp insanlarla tanışabilir ve bir aile bulma şansı yakalayabilirdi.
Ama Missy’yle ilgili, Bryan’ın daha önce hiç görmediği bir şey oldu.
Bir yaşındaki köpek, o yürüyüş sırasında bir Starbucks’ta durdu ve orada Steve Wruble’la tanıştı. Steve yaklaşık 14 yıldır köpeksizdi, ama Missy’de onu bütün gün boyunca düşünmekten alıkoyamayan bir şey vardı. Aynı gece onu sahiplenmeye karar verdi.
Reisberg şehirde 60’tan fazla köpeği yürüyüşe çıkarmıştı, ama hiçbiri bu kadar çabuk bir yuva bulamamıştı. Üç gün sonra Steve onu almaya geldi.
Onu okşarken Missy kuyruğunu salladı ve Steve gözyaşlarını güçlükle tutabildi. Artık adı Missy değildi: o günden sonra adı Misty olacaktı.
“«Eve gidiyoruz,»” dedi ona.
Böylece, ona yuva bulmasına yardımcı olmak amacıyla yapılan bir yürüyüş sayesinde, bir aydır bekleyen minik bir köpek en beklenmedik yerde, bir Starbucks’ta, ömürlük ailesini buldu.