Rubén’in Ciro’ya bakacak kimsesi yoktu.
Oğlu 6 yaşında, otizm spektrum bozukluğu var ve konuşmuyor. İlaç kullanması ve haftada birkaç kez terapiye gitmesi gerekiyor; bunları profesyonel bir mutfağın çalışma programına uydurmak imkânsız. Mutfak yardımcısı olarak çalışan Rubén’in, Ciro’ya bakmasına yardımcı olacak bir destek ağı da yoktu. Bu yüzden zor bir karar verdi: işinden ayrıldı.
Ama yine de çalışması gerekiyordu. Bu yüzden kendi işini kurdu: pizza tabanları hazırlıyor ve Ciro önde otururken onları uyarlanmış bir bisikletle kendisi teslim ediyor. Baba ve oğul, günün tek bir anında bile ayrılmadan sokaklarda birlikte ilerliyor.
Görüntüler paylaşıldığında yanıt gecikmedi: yüzlerce kullanıcı Ciro’nun terapisi için maddi yardım teklif etti ve eğitimini iyileştirmek için cömertçe destek oldu. Rubén, düzenli çalışma saatleri olan bir işin ve bir gün oğluna güven verecek kendi evine sahip olmanın hayalini kuruyor.
Bir röportajda söylediğine göre en büyük korkusu, kendisine bir şey olursa Ciro’ya ne olacağı.
