Rezerve edilmiş bir masa ya da şık bir masa örtüsü yok. Sadece iki yeşil plastik sandalye ve Brooklyn’de bir yangın merdiveni.
Hava ısınmaya başlar başlamaz, bu yaşlı çift derme çatma balkonlarına çıkıyor ve aynı ritüeli tekrarlıyor: karşılıklı oturup hiçbir şeyden ve her şeyden konuşuyorlar, aşağıda şehir gürültü yapmaya devam ederken. Bir komşu onları penceresinden fark etti ve izlemeyi bırakamadı: ona göre, bunu yıllardır her bahar yapıyorlar.
Okyanus manzarası ya da yanan mumlar yok. Daha iyi bir şey var: aralarında bir tuğla bina olsa da, yıl be yıl diğerini seçmeye devam eden bir kişi. Çünkü, dedikleri gibi, favori bir yer yoktur, favori bir kişi vardır.
