Bu sıradan bir trafik ışığı değil. Arjantin’de, Pan-Amerikan Karayolu üzerinde birkaç çıkışın yakınında, bazı sürücüler korkudan artık camlarını indirmiyor.

Yöntem basit ve sapkın: bir cam temizleyicisi yaklaşır ve kimsenin istemediği bir hizmet teklif eder; ödeme yapmazsanız, bedelini cam veya kaporta öder. Tanıklar, aynı temizlik bezleriyle vurulduğunu, kasıtlı çizikler atıldığını ve hatta anında misilleme biçimi olarak aynaların kırıldığını anlatıyor. Bu ne bir kaza ne de münferit bir olay: bu, geçişten geçişe, trafik ışığından trafik ışığına tekrarlanan bir düzende devam eden bir gasptır.

En öfkelendirici olan yalnızca maddi hasar değil, aynı zamanda çaresizlik hissi: kimse müdahale etmiyor, görünür bir denetim yok ve direnen kişi arabasıyla bedel ödüyor. Bu sırada o güzergâhta seyahat eden her sürücü aynı şeyi merak ediyor: biri bir şey yapana, bu durum daha da kötü bir şekilde sona ermeden önce ne kadar zaman geçecek?
