Atina yakınlarındaki Kapandriti’de, Isidoros Timinis adlı bir arıcının on ilkbahardır tekrarladığı bir geleneği var: kovanlarının içine Mesih’in, Meryem Ana’nın ve çeşitli azizlerin küçük ikonalarını yerleştiriyor.
Ve her yıl aynı şey oluyor. Arılar, hücre hücre görüntülerin etrafına petek örüyor, ancak boyalı yüzleri asla örtmüyor. Simon adlı Ortodoks bir keşiş, Çarmıha Gerilme ikonasıyla benzer bir şey denedi: arılar Mesih’i reddeden hırsızı balmumuyla kapladı, ancak İsa’nın yüzünü ve ‘iyi hırsızın’ yüzünü açıkta bıraktı.
Hiç kimse bunu kesin olarak açıklayamadı. Bu arıların neden her yıl tam da o yüzlerden kaçındığını doğrulayan bilimsel bir çalışma yok. Geriye yalnızca fotoğraflar ve bunun boya dokusundaki salt bir rastlantı mı, yoksa hâlâ tam olarak anlamadığımız bir şey mi olduğu sorusu kalıyor.
