Claire-Marie 8 Aralık’ta doğdu ve hastaneden onu almaya kimse gelmedi.
Doğmadan önce doktorlar ve avukatlar, bebeğin Down sendromlu olacağı için annesine gebeliği sürdürmemesini tavsiye etmişti. Fransa’da yasa buna izin veriyordu. Annesi gebeliği sürdürdü, ancak doğumdan kısa süre sonra onu hastanede bıraktı. Sekiz aylıkken, Fransa ile Polonya arasında yaşayan bir çift tarafından evlat edinildi ve ona bir yuva verdiler.
Yıllar sonra beklemediği bir şey hissetti: «Tanrı’dan güçlü bir çağrı aldığımı hissettim. Huzur buldum». Bugün 37 yaşında, yaklaşık on yıldır rahibe ve yedi yıldır Lourdes’de yaşıyor; burada hacılara eşlik ediyor ve gençlerle İncil hakkında konuşuyor. Ayrıca, engelli diğer kişilerle birlikte Vatikan’daki sinodal bir toplantıya katıldı ve bir genel kabul toplantısının sonunda kendisinden onun için dua etmesini isteyen Papa Francis’e sarılabildi.
Kendi durumundan söz ederken bunu şikâyet ederek yapmıyor: «Engelli olduğum için Rab’be şükrediyorum; ama hâlâ iki kolum, iki bacağım var, yürüyebiliyor, konuşabiliyor ve dua edebiliyorum». Gençlere de hep aynı şeyi söylüyor: «Hayat bir armağandır; yasalarla belirlenen bir şey değildir».