Francis 18 yaşındaydı, üniversitede spor yapıyordu ve çocukluğundan beri ileri derecede renk körlüğü nedeniyle dünyayı soluk tonlarda görüyordu. Gün batımının gerçekten nasıl göründüğünü, sonbahar yaprağını ya da her gün antrenman yaptığı sahadaki çimleri hiç bilmiyordu.
Takım arkadaşları bunu biliyordu. Ve gizlice aralarında para toplayıp ona yüzlerce dolara mal olan ve insanların renkleri doğru algılamasına yardımcı olan bir çift EnChroma gözlüğü aldılar. Tam doğru anı beklediler: sonbaharı, kampüsteki ağaçlar yapraklarını dökmeden hemen önce, böylece Fran hayatında ilk kez mevsim değişimini görebilecekti.
Ona, rengârenk balonlarla çevriliyken sürpriz yaptılar. Gözlükleri takar takmaz gözleri o kadar hızlı yaşlarla doldu ki neredeyse hiçbir şey göremiyordu. Arkadaşları gülerek ondan onları çıkarmamasını, gözlerinin alışmasını beklemesini istedi. Fran’ın ilk kez net biçimde seçebildiği şey sade bir sarı yapraktı. Rengin «fırlayıp» ona doğru geldiğini, bunu hiç hayal etmediği bir şekilde hissettiğini söyledi. Başkaları için bu kadar sıradan olan bir şey, onun için ömür boyu sürecek bir armağana dönüştü.