Becky Jones, bir doktor kendisine yaşamak için aylar ömrü kaldığını söylediğinde 21 yaşındaydı.

Pete’le yeni tanışmış, polise katılmayı hayal ediyor ve Coventry City’nin stadyumunda kamera operatörü olarak çalışıyordu. Coventry University Hospital’dan Profesör Ian Brown, biyopsi sonuçları çıkmadan önce ona dördüncü derece glioblastoma teşhisi koydu. Ömür boyu kemoterapi önerdi. Becky bu tedaviyi 11 yıl boyunca sürdürdü: sürekli mide bulantısı, ağız yaraları ve onu Pete’le yemek yemek için dışarı çıkamayacak ya da aile toplantılarına katılamayacak kadar bitkin düşüren yorgunluk yaşadı. Kendisine asla anne olamayacağı söylendi. Biri doktorun kendisinin «mucizeler» olarak adlandırdığı iki çocuğu oldu.

2024’te bir telefon görüşmesi, tedavisinin hiçbir açıklama yapılmadan durdurulduğunu bildirdi. Brown emekli olmuştu. Mayıs 2025’te bağımsız beyin cerrahları, on yıldan uzun süredir kimsenin sorgulamadığı şeyi doğruladı: Aslında hiç kanser olmamıştı; steroidlerle tedavi edilebilen bir beyin iltihabı vardı.
Bugün 34 yaşındaki Becky Jones, hastaneye dava açan 40’tan fazla hastadan biri. «Açıkçası, hayatımı mahvetti», dedi.
