San Francisco’nun Sunset bölgesinde hiçbir şeye bağlı olmayan bir telefon var. Yine de her gün biri ahizeyi kaldırıp konuşmaya başlıyor.
Adı Ocean Calling ve Japonya’nın ünlü Wind Phone’undan ilham alan yerel sanatçılar Jamae Tasker ve Sarah McCarthy Grimm’in fikrinden doğdu. Enstalasyon, Ortega Street’in Ocean Beach ile kesiştiği yerde, Pasifik’e doğrudan bakan bir konumda bulunuyor ve herkes ona günde 24 saat, ücretsiz, randevusuz, açıklama yapmadan yaklaşabiliyor.
Sinyal ya da kapsama alanı yok. Ama zamanında hiç söylenmemiş olanı yüksek sesle söylemek için bir alan var: bir özür, bir veda, basit bir ‘Seni özlüyorum.’ Pek çok ziyaretçi için, denize sanki karşı taraftaki biri duyabilirmiş gibi konuşmak olan bu jest, bir kaybın ardından iyileşmenin en dürüst yolu hâline geldi.
