Siarra Lutton 30 yaşındaydı ve tek bir belirli nedeni vardı: göğüslerinden nefret ediyordu. Kanser teşhisi yoktu, cinsiyet geçiş süreci de yoktu. Sadece daha maskülen bir vücut isteği ve yıllarca kıyafetlerin üzerinde nasıl durduğuna bakmanın verdiği rahatsızlık vardı.
Bu yüzden ameliyat oldu. Mastektomi, kendi iradesi dışında tıbbi bir gerekçe olmaksızın, kişisel bir tercihti. Bugün sosyal medyada 150,000’den fazla takipçisiyle operasyonun görüntülerini ve ayrıntılarını paylaşıyor ve insanlar pişman olup olmadığını sorduğunda cevabı hep aynı oluyor: sıfır. Tek bir şüphe bile yok, kararında en ufak bir gedik yok.
Ama bu görünürlüğün, hiçbir cerrahi onam formunda yer almayan bir bedeli vardı. Yabancılar ona ölmesinin daha iyi olacağını söylemek için yazıyor. Eleştiri değil, soru değil: bu ifadeyi içeren doğrudan mesajlar. Siarra bunları alıyor, belgeliyor ve paylaşım yapmaya devam ediyor. Onun durumu, doktorları, aktivistleri ve sıradan insanları eşit derecede rahatsız eden bir soruyu gündeme getiriyor: Bir insanın, toplumun geri kalanının anlayabileceği bir neden olmadan kendi bedenini değiştirme hakkı ne kadar ileri gider?
