Wang Fuman sınıfa bembeyaz saçlarla girdi. Bu yaşlılıktan ya da saçlarının ağarmasından kaynaklanmıyordu: saçları kırağıyla kaplanmıştı. Kaşları ve kirpikleri de donmuştu, yanakları ise soğuktan kıpkırmızı olmuştu. Sınıf arkadaşları ona gülerken öğretmeni ona baktı ve fotoğrafını çekmeden edemedi.
Ocak 2018’di. Wang 8 yaşındaydı ve Çin’in güneyindeki Yunnan’ın kırsal bir bölgesinde yaşıyordu. Zhuanshanbao İlkokuluna gitmek için her gün yaklaşık 4,5 kilometre, yani bir saatten fazla yürüyordu. Buna rağmen dersleri hiç kaçırmıyordu, ancak o sabah termometre sıfırın altında 9 dereceyi gösteriyordu.
Sıradan bir gün değildi: Wang final sınavlarına girecekti. Elleri çatlamış, eldivensiz bir şekilde geldi ve yine de matematik sınavını tamamlamak için oturdu. 100 üzerinden 99 aldı.
Öğretmeni bunu basitçe ifade etti: «Wang, sıfırın altında dokuz derece sıcaklıkta her gün bir buçuk saat yürüyor. O bir örnek».
Wang, büyükannesi ve ablasıyla sazdan çatılı kerpiç bir evde yaşıyordu ve bırakın okula ulaşım masraflarını, sıcak tutacak giysiler alacak kadar bile paraları yoktu. Annesi o çok küçükken gitmiş, babası ise göçmen ebeveynlerinden ayrı büyüyen binlerce Çinli çocuk gibi uzakta, başka bir şehirde çalışıyordu.
Fotoğraf dünya çapında viral oldu ve insanların, hatta uygun kışlık giysiler sağlamak ve okulun ısıtma sistemini iyileştirmek için büyük bağışlarda bulunan yerel şirketlerin bile yüreğine dokundu.
Wang yalnızca sınavına zamanında varmak istiyordu. Ancak büyük azmi ve kararlılığı, sonunda sadece ona değil, yüzlerce kişiye de yardım etti.