Denise Lee sadece tek bir şey istiyordu.
79 yaşındaydı, dört torunu vardı ve üç yıl önce onu hayatta en çok sevdiği şeyden, atlardan, ayıran ölümcül kanser hastasıydı. Onlarca yıl at bindi ve Engelliler İçin Binicilik kuruluşunu destekledi. Şimdiyse İngiltere’nin Worthing kentindeki St. Barnabas House hospisinde bir yataktaydı. Ağustos ayında kızı Joanne’e ve personele, yeniden bir at koklamayı ve ona dokunmayı çok istediğini söyledi.
Bakım görevlisi Claire Wiggins o gün kendisi için neyin önemli olduğunu sorduğunda Denise, bir atı son bir kez görmek ve nefesini elinde hissetmek istediğini söyledi. Joanne Facebook’ta yardım çağrısında bulundu. Birkaç saat içinde, at sahibi komşuları Kerry Saunders, iki midillisini getirmeyi teklif etti.
Ertesi sabah geldiler. Biri siyah yeleli boz kahverengiydi, diğeri beyaz ve koyu renk benekliydi. Bilinci tamamen açık olan Denise, elini atlardan birinin burnuna koyup gülümsedi. «Annem ağladı, biz ağladık, hemşireler ağladı!», diye yazdı Joanne. Denise 36 saat sonra huzur içinde hayata veda etti. «Her zaman dönüp bakabileceğimiz güzel bir anımız olacak».