11 yaşına gelene kadar Mike Tyson görünüşünü hiç önemsememişti. Sonra onu mahalledeki bir partiye götürdüler ve her şey değişti.
Kıyafetleriyle dalga geçtiler. Güldü, dedi ama içten içe ağlıyordu. «O andan itibaren güzel kıyafetler alabilmek için suç işlemeye başladım ve bir daha kimse bana gülmedi», This Past Weekend’de, Theo Von’un podcast’inde, yaklaşık iki saat süren bir sohbette anlattı.
Tyson, Brooklyn’de büyüdüğü evi şöyle tarif etti: «Suçluların ve fahişelerin arasında büyüdüm, burası suç yuvasıydı». Anılarına göre, 13 yaşına gelmeden kabahatler nedeniyle 38 kez tutuklandı.
Bugün 60 yaşında ve en büyük önceliklerinden birinin, çocuklarının kendi yaşam öyküsüne damga vuran şiddet ve acı döngülerini tekrarlamamasını sağlamak olduğunu söylüyor. Bir çocuğun hayatında daha önemli olan nedir: giydiği kıyafetler mi, yoksa unutamadığı kahkahalar mı?
