A. Randall bir kuyumcuydu. Döneminin en değerli mücevherlerinden bazıları onun ellerinden geçiyordu.
Ama 1870 ile 1875 arasında bir tarihte portresini yaptırmaya karar verdiğinde, değerli bir taş ya da koleksiyonundan bir parça seçmedi. Köpeğini seçti. Hayvanı, bugün tarihte bir evcil hayvana adanmış ilk fotoğraf çekimlerinden biri kabul edilen bir çekimde kameranın karşısına oturttu. Yabancısı olduğu cihazın karşısında utangaçlaşan hayvan, birkaç karede gözlerini sakladı; sanki insanının ona neden bir hazineymiş gibi davrandığını tam olarak anlayamıyordu.
150 yıldan fazla bir süre sonra, o plakalar günümüze ulaştı ve beraberlerinde tarihe ihtiyaç duymayan bir gerçeğin kanıtını da taşıdılar: köpek filtreli özçekimlerden çok önce, dört ayaklı dostlarının yüzünü sonsuza dek saklamak isteyen insanlar zaten vardı.
