Biri onu Teksas’ta bir verandada yalnız bulduğunda Bunny sekiz haftalıktı ve ağırlığı bir kilonun biraz üzerindeydi.
Boynunda tasma, mikroçipi ve onu sahiplendiğini söyleyen hiç kimse yoktu. Sahip olduğu tek şey, şiddetli demodektik uyuzla kaplı hastalıklı bir deri ve kendi ağırlığını taşıyamayacak kadar zayıf bir bedendi. Houston’daki BARC Hayvan Barınağı’nda boyutu ve durumu onun ötanazi listesine alınmasına neden oldu: uzun süreli tedavilere ihtiyaç duyan yavrular, yer kalmadığında ilk gözden çıkarılanlar oluyor.
This Is Houston adlı kuruluş onun vakasını öğrendi ve tam zamanında onu barınaktan çıkardı. Onu bir geçici yuvaya götürdüler; burada tedavisi başladı ve yavaş yavaş saklanmayı bırakıp evin her yerinde koşmaya başladı. Kalıcı bir yuva bulma zamanı geldiğinde, hayatının en karanlık döneminde onunla ilgilenmiş olan aile, ondan ayrılamayacağını fark etti. Onu ömürlük olarak sahiplendiler.
