Wu Huajing 17 yaşındaydı ve basit bir hayali vardı: doktor olmak ve hayat kurtarmak.
2012’de Çin’in Guangzhou kentinde bir trafik kazası bu ihtimali elinden aldı. Ancak ölmeden önce, son dileğini çok net bir şekilde ifade etti: organlarını bağışlamak istiyordu. Ailesinin hissedebileceği en büyük acının ortasında olan ebeveynleri, kararına saygı gösterdi. Karaciğeri, iki böbreği ve iki korneası, bugün hâlâ onun sayesinde hayatta olan beş kişiye nakledildi.
Her şeyi özetleyen bir an vardı. Ameliyatlar başlamadan önce sağlık ekibi, saygılarını gösteren ve sonsuza dek fotoğraflanan bir jestle Wu’nun önünde sessizce eğildi. Hiç mezun olamadı, hiç diploma alamadı, ancak amacını başka bir yolla gerçekleştirdi: doktor olarak bir ameliyathaneye hiç ayak basmadan hayat kurtardı. Bazen ardımızda bıraktığımız miras, yaşama fırsatı bulamadığımız yıllardan daha ağır basar.
